رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۲۳ مهر ۱۳۹۸

تپه گوران - نمایش محتوایی ایلام شناسی

 

 

تپه گوران

محوطه تپه گوران، نخستین روستای دشت هلیلان و دارای توالی فرهنگی دوران نوسنگی تا برنز است.
از مهمترین شواهد یافت شده در این محوطه در خلال کاوش های دهه ۱۹۶۰ میلادی توسط هیئت باستان شناسی دانمارک می توان به استفاده انسان از کلبه و کپر اشاره کرد که با گذشت زمان تبدیل به خانه های خشتی و چینه ای می شود.
با اشاره به منحصر به فرد بودن شواهد استقرار در کلبه ها و زندگی سیار در لایه های دوره نوسنگی تپه گوران این شواهد به خوبی نشان می دهد که چگونه نخستین دامپروران دشت هلیلان به هنگام زمستان به دشت آمده و از آن بهره برداری می کردند.
بقایای برجای مانده از کلبه های ساخته شده از نی و شاخ و برگ درختان و سنگ فرشهایی از جنس سنگ گچ در معابر کنار خانه ها در هیچ یک از زیستگاه های دوره نوسنگی ایران و خاورمیانه دیده نشده است.
وجود ساغرهای کاسی، لابه لای گورهای دوران مفرغ تپه گوران در منطقه پیشکوه را منحصربه فرد می باشند این ظروف با فرم و کارکرد خاص خود از تعداد انگشت شماری از محوطه های باستانی غرب ایران، که حوزه تسلط کاسی ها بوده است، پیدا می شوند که از جمله این محوطه ها، تپه گوران است.
 توقف رسوب گذاری از دوره نوسنگی
همانگونه که بر اساس موقعیت و بستر قرارگیری محوطه انتظار می رفت، پس از انجام پروژه مشخص شد محوطه تقریبا از دوره نوسنگی رسوب گذاری چندانی نداشته است.
نرخ رسوب گذاری در بیشترین عمق حدود ۲ متر است که با حفر گمانه هایی در بستر طبیعی پیرامون محوطه شناسایی و ثبت شد.
در این پروژه نخست برای مشخص کردن عرصه، گمانه هایی در اطراف محوطه ایجاد و سپس مستند نگاری دقیقی از سطح محوطه با رویکردی آسیب شناسانه انجام شد.
این نکته زمانی در مورد تپه گوران اهمیت می یابد که بدانیم تپه گوران دارای تعداد بسیار بالای چاله های قاچاق است که عمدتا سال های پیش از انقلاب برای دستیابی به اجناس عتیقه حفاری تجاری می شد.