شهید حیات سروری

در فروردین ۱۳۴۷در خانواده ای متعهد و مذهبی متولد گردید و در دامان مادری پاک و پرهیزگار و پدری رئوف و  مومن در جوار حرم مطهر امامزاده علی صالح (ع) پرورش یافت . دوران تحصیلی ابتدایی و راهنمایی را در بخش صالح آباد گذرانید. اوالفبای عشق و ایثار را در همان سنین کودکی در مدرسه عشق آموخت و در پایگاه مقاومت بسیج به نگهبانی از حریم انقلاب اسلامی می پرداخت و با آن سن کم ، تا پاسی از شب پاسدار و حافظ جان و مال مردم بود و روز ها نیز علاوه بر حضور در مدرسه ، در تمام مراسمات و برنامه های فرهنگی مسجد و مدرسه نقش فعال و برجسته ای داشت. او در تمرینات رزمی و تیراندازی همواره چهره ای شاخص بود و توانایی و استعداد ذاتی خود را همیشه به نمایش می گذاشت. ‏در سال های ۱۳۶۳و ۱۳۶۴ ‏با گردان های ۵۰۵ ‏محرم و شهید بهشتی برای دفاع از انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران ، عاشقانه به جبهه های حق علیه باطل شتافت و خود را برای جهادی بزرگ و ایفای رسالت دینی و اعتقادی خود آماده کرد. آن شهید عزیز داوطلبانه و با اصرار خود ، برای شرکت در عملیات والغجر ۹ ‏به مناطق و محورهای عملیاتی کردستان اعزام گردید . او با روحیه ای انقلابی و در کسوت یک بسیجی مخلص و بی ادعا ، خدا خواهی و عشق به اهل بیت (ع) را در جایی جستجو کرد که میعادگاه عاشقانی بود که قد قامت عشق می بستند و در سکوت شب بر سجاده های خونین ، وجود زمینی خود را به آسمان پیوند می دادند . شهید حیات سروری از جمله ی این عزیزان بود که با روحیه ای شهادت طلبانه و با شهامت و « راضیه مرضیه » از این دنیای فانی به سوی معبود خویش شتافت و آرامش ابدی یافت . او بارها از نحوه ی شهادت خود با دوستانش چنین سخن گفته بود: « من شهید می شوم و یک تیر در قلب من می نشیند. » سرانجام قلب پر از مهر او که گنجینه ای از مهر خدا بود ، مورد اصابت ترکش بمب هواپیمای جنگی رژیم ننگین بعث عراق قرار گرفت ودر ساعت ۱۲ ظهر روز ۱۲/۱۲/۱۳۶۴ جاودانه شد.