رونق تولید ملی | چهارشنبه، ۲۴ مهر ۱۳۹۸

کاروان اربعین - نمایش محتوایی اربعین

 

 

کاروان اربعین

آنچه از من خواستى، با كاروان آورده‏ ام      
 يك گلستان گل به رسم ارمغان آورده‏ ام‏
از در و ديوار عالم فتنه مى ‏باريد و من        
بى ‏پناهان را بدين دار الامان آورده‏ ام‏
اندر اين ره از جرس هم بانگ يارى برنخاست            
كاروان را تا بدينجا با فغان آورده‏ ام‏
بس كه من منزل به منزل در غمت ناليده‏ ام    
همرهان خويش را چون خود به جان آورده‏ ام‏
تا نگويى زين سفر با دست خالى آمدم          
يك جهان درد و غم و سوز نهان آورده‏ ام‏
قصه‏ ى ويرانه‏ ى شام ار نپرسى خوشتر است        
چون از آن گلزِار، پيغام خزان آورده‏ ام‏
خرمنى موى سپيد و دامنى خون جگر          
پيكرى بى‏جان و جسمى ناتوان آورده‏ ام‏
ديده بودم با يتيمان مهربانى مى‏ كنى      
 اين يتيمان را به سوى آستان آورده‏ ام‏
 ديده بودم تشنگى از دل قرارت برده بود    
 از برايت دامنى اشك روان آورده‏ ام‏
 تا به دشت نينوا بهرت عزادارى كنم            
يك نيستان ناله و آه و فغان آورده‏ ام‏
تا نثارت سازم و گردم بلا گردان تو      
در كف خود از برايت نقد جان آورده‏ ام‏
 نقد جان را ارزشى نبود، ولى شادم چو مور      
هديه ‏يى سوى سليمان زمان آورده‏ ام‏
 تا دل مهر آفرينت را نرنجانم ز درد    
 گوشه‏ يى از درد دل را بر زبان آورده‏ ام‏


شاعر: محمد علی مجاهدی