گلیم بافی

گلیم بیش از قالی در کشورمان سابقه و قدمت دارد و در واقع قالی در اثر تکامل گلیم بافی طی قرون و اعصار متمادی پدید آمده است. برای بافت گلیم نیز از دارهای عمودی و افقی استفاده می کنند.گلیم های هر منطقه دارای خصوصیات ویژه ای از نظر طرح و رنگ است و به طور کلی باید گفت که گلیم هر منطقه را می توان با توجه به طرح ها و رنگ بندی آن از مناطق دیگر باز شناخت. به طور معمول از نخ پنبه برای تار گلیم استفاده می شود،
نمد مالی:
تولید نمد به عنوان یکی از زیر اندازها و تن پوش های سنتی ایران سابقه ای بسیار طولانی دارد. از آنجا که شیوه ی تنیدن الیاف برای به دست آوردن نمد با فشارها و حرکات مالشی پیاپی آن ها بر سطح زمین و به کمک دست و پادر مراحل مختلف انجام می شود به این فرایند «نمدمالی» می گویند. ماده ی اولیه مورد نیاز برای تهیه ی نمد به طور معمول ضایعات پشم و نیز کرک قالی است.نمد را به 2 صورت ساده و نقش دار تولید می کنند. نقش هایی که در نمد مورد استفاده قرار می گیرد بسیار ساده و به دلیل ویژگی های تولید امکان ایجاد نقوش پیچیده را ندارد. رنگ آمیزی نمد و نقش های آن در اصل محدود به رنگ های طبیعی پشم شامل سفید، سیاه، قهوه ای و خاکستری می باشد. اما امروزه از الیاف رنگ آمیزی شده ی گوناگونی استفاده می کنند. مراحل تولید نمد به شرح ذیل است:
تهیه قالب (معمولاً حصیری را متناسب با اندازه ی نمد مورد نظر بر روی زمین هموار پهن کرده و پارچه ی کرباس را روی آن می گسترانند).
جور کردن پشم از لحاظ رنگ و نوع سپس حلاجی پشم.
پشم های حلاجی شده را با چنگال به صورت یکنواخت (به ضخامت یکسان) بر روی کرباس پخش می کنند.